wtorek, 15 lutego 2011

Szare kluski ze skrzyczkami... dzięcięcych wspomnień czar


Było lekko, zdrowo i kolorowo, to teraz będzie mniej zdrowo i mniej kolorowo, ale też pysznie.
Pierwszy raz te kluski jadłam ponad 20 lat temu, a to wszystko za przyczyną mojej bratowej (wtedy świeżo poślubionej przez braciszka mego jedynego). Potem robiłam je sama od czasu do czasu. Jednak dawno już ich nie było na moim stole. Przepis postanowiłam jednak przenieść na ten blog, bo uważam, że od czasu do czasu można zaszaleć i przypomnieć sobie smaki dzieciństwa.
Ludzie różnie je nazywają: kluski z pokrywki, szare, sine - co dom to inaczej. Ja poznałam je pod nazwą szarych i tego się trzymam, choć nie mam pewności, że ta nazwa jest właściwa. Jest to regionalna potrawa z Wielkopolski, ale podobno i na Pomorzu występuje, choć tam zwykle jada się te kluski z białym serem. Pewnie i w innych regionach są znane, wszak przez wieki ludzie migrowali a z nimi potrawy zabrane z rodzinnego domu.
Przygotowanie tych klusek nie jest trudne, choć może trochę czasochłonne. 


Składniki na 4 porcje

1 kg ziemniaków (najlepiej klasy C albo BC – ja używam do klusek przeważnie odmiany Satina)
1 szklanka mąki (jeśli ziemniaki są wodniste to trochę więcej)
1 łyżka mąki ziemniaczanej
1 jajko
1 łyżeczka soli
½ łyżeczki pieprzu
20 dag wędzonego boczku (ja zastąpiłam boczek chudszą wędzonką krotoszyńską)
2 cebule
2 -3 łyżki oleju

1 kg kapusty kiszonej
2 liście laurowe
4 ziarna ziela angielskiego
pieprz, szczypta kminku
1/2 łyżeczki cukru

Przygotowanie tego obiadu należy zacząć od kapusty, bo ona potrzebuje trochę czasu, aby się ugotować. Kapustę posiekać, włożyć do garnka, dodać liście laurowe i ziele angielskie, wsypać pieprz, podlać wodą i gotować około 1 godziny. Dodać cukier i kminek do smaku.

Cebule obrać, pokroić w kostkę i usmażyć na złoto na 2-3 łyżkach oleju. Połowę cebuli dołożyć do gotującej się kapusty, a drugą połowę odłożyć. Boczek pokroić w kostkę i usmażyć na dużej patelni, dołożyć do niego cebulkę i razem wymieszać. Zestawić z ognia.

Ziemniaki obrać, zetrzeć na drobnej tarce (ja używam tarki - przystawki do maszynki elektrycznej, więc starcie ziemniaków trwa maksymalnie 5 minut). Starte ziemniaki przełożyć na lnianą ściereczkę (albo na bardzo gęste sito czy gazę) i dobrze odsączyć z nadmiaru wody. Gdy woda z ziemniaków się ustoi zlać ją, a krochmal zostawić. Odsączone ziemniaki przełożyć do miski z krochmalem, wbić jajko, dodać mąkę, sól, pieprz i wyrobić łyżką na gęstą masę. Jeśli ciasto jest zbyt rzadkie to dosypać mąki, inaczej rozlezie się w trakcie gotowania. Ciasto powinno być tak gęste że przysłowiowa łyżeczka powinna w nim stać.

W dużym garnku zagotować wodę (ok ¾ wysokości), wsypać 1 łyżeczkę soli. Ciasto przełożyć na talerz, albo pokrywkę od garnka. Małą łyżeczką nabierać ciasto i wrzucać je na wrzątek (za każdym razem zanurzyć łyżeczkę w wodzie, wtedy łatwiej będzie się oddzielało ciasto). Kluski powinny być dosyć małe, bo w trakcie gotowania zwiększą swoją objętość (napiją się wody).

Kluski gotować na małym ogniu, na najmniejszym palniku przez około 7-10 minut od momentu wypłynięcia (wypływają dosyć szybko). Żeby sprawdzić czy są ugotowane wystarczy jedną wyciągnąć i przekroić na pół.Im mniejsze kluseczki tym szybciej się ugotują.

Ugotowane kluski odsączyć z wody, wrzucić na patelnię do usmażonego boczku i cebuli, wymieszać i podsmażyć wszystko razem.

Podawać z ugotowaną kiszoną kapustą.



Skrzyczki to nic innego jak skwarki :-)

111 komentarzy:

  1. To ciekawe zjawisko właśnie dla Wielkopolski. Gotowana kiszona kapusta. Dodatek do wszelkiej maści klusek, kopytek , pyz i innych dań z kartofli. Jednak to jest bardzo fajne połączenie. W moim regionie (wschodnie mazowsze) kluchy jada się wyłącznie ze skwarkami (słoninka, boczek) obowiązkowo mleko lub maślanka. Ale co kraj to obyczaj. Ważne że smakują zawsze i z kapustą i z mlekiem. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. znam te kluski i bardzo je lubie:) ale narobilas mi smaku:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Margarytko, moja mama pochodziła ze wschodu spod Lwowa i robiła te kluski.Bardzo nam zawsze smakowały.
    Jak zobaczyłam Twój przepis od razu wzięłam się za robotę. I pomimo ,że również zrobiłam kapustę wg Twojego przepisu, to kluski przebiły wszystko.Bardzo jestem Ci wdzięczna za ten przepis. Tym bardziej,że kilka razy podejmowałam próby wykonania, to coś zawsze było nie tak.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A z kolei w moim domu (mama mamy z Baryczy koło Radomska, a tata mamy z Żytomierza pochodzili) nazywane są kluskami kładzionymi, najczęściej robione z siary i podawane z kapustą kiszoną surową :D, ale znam je i pod nazwą kluski szare ;) pozdrawiam Ola

      Usuń
  4. Pyszne są te kluseczki, chyba w piątek zrobię:)

    OdpowiedzUsuń
  5. Grzegorzu, faktycznie to zjawisko głównie występuje w Wielkopolsce, u nas i do szarych i do kopytek je się gotowaną kiszoną kapustę (swoją drogą to ja ją bardzo lubię :-)). Moja bratowa jeszcze ją podsmaża ze słodką papryką :-)
    Skwarek w zasadzie nie używam, wolę cebulkę... ale moja babcia też okraszała skwarkami, które ja regularnie wybierałam. Do dziś nie używam boczku, a do babki ziemniaczanej ostatnio dałam wędzony schab :-)))

    Ago, to do dzieła... trochę czasu i kluchy gotowe :-))

    Danusiu, ogromnie się cieszę, że kluski Ci się udały i smakowały :-) Ja swój przepis wypracowałam, bratowa pokazała mi podstawy, a całą resztę "wykombinowałam". Tu ważne jest, aby ciasto było w miarę ścisłe. Pozdrawiam Cię ciepło.

    Wiosenka, zrób... w końcu żyj się raz :-))

    OdpowiedzUsuń
  6. Gotowana kiszona kapusta do klusek występuje nie tylko w Wielkopolsce, ale również wśród innych "spadkobierców kuchni zaboru pruskiego":)))Ala

    OdpowiedzUsuń
  7. Alu masz całkowitą rację :-)) Moje miasto, w którym mieszkam, choć się w nim nie urodziłam - jakby nie patrzeć do 14 lutego 1945 roku nazywało się Schneidemull i przez 173 lata leżało w granicach Niemiec... a ja w końcu jestem córką niemieckiej hrabianki... hihihi...

    OdpowiedzUsuń
  8. u mnie w rodzinie mówi się na to "bieda" :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Mniam, ale pyszne swojskie jedzonko. Dawno nie jadłam potraw w tym stylu - aż pozazdrościłam, patrząc na zdjęcie.

    OdpowiedzUsuń
  10. Yasmine, wcale się nie dziwię, w końcu to dosyć "biedne" danie ;-)))

    Haniu, ja też takie dania jadam bardzo, bardzo rzadko - robię może 2-3 razy w roku ;-)) Czasem warto zrobić coś innego na obiad :-))

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo dawno nie jadłam takich kluseczek. Chyba faktycznie ostatni raz w dzieciństwie.

    OdpowiedzUsuń
  12. Ag Pe, nie jesteś jedyna... wiele osób tak ma - przekonałam się o tym na poprzednim blogu, gdy ludzie wspominali smaki domu rodzinnego :-)

    OdpowiedzUsuń
  13. Pisałam na onecie, że kluski ziemniaczane są moja potrawa popisową i robię je tak jak Ty.
    W weekend zabiorę się jednak za pyzy. Zawsze gotuję je raz w roku, zimą, a tu już końcówka lutego.Trochę się tego obawiam, bo gotując je tak rzadko zapominam szczegóły. Właśnie poszukałam starą pożółkłą książeczkę "Potrawy proste, oszczędne i zdrowe" w której jest najlepszy przepis na pyzy. Według niej stosunek tartych i gotowanych ziemniaków wynosi 3:1, inne źródła podają, że 1:1. Zaeksperymentowałam w ubiegłym roku i niestety wyszła bryndza, której nie dało się uratować. Myślę, że to na pewno była wina ziemniaków, które są coraz bardziej wodniste. Ale się rozpisałam. Chyba do pisania też mnie inspirujesz:) A Ty gotujesz pyzy? Ala

    OdpowiedzUsuń
  14. Alu, pyz nie robię ale czasem robi je teściowa :-)) Właśnie wyciągnęłam kajet z przepisami, gdzie ten jej przepis też mam zapisany i jest tak:
    1,5 kg ugotowanych ziemniaków przeciśniętych przez praskę, 1,5 kg surowych, utartych, odciśniętych, sól do smaku i mąka ziemniaczana (ile zbierze). Więc wychodzi na to, że jest 1:1 surowych i gotowanych ziemniaków.
    Ja ich jeszcze nie robiłam, ale dostałam od mamy Zielonookiego taki woreczek lniany do odciskania ziemniaków (specjalnie dla mnie uszyty ;-))) - jeszcze jest czyściutki.
    To pisz Alu, pisz... mnie jak dopadnie wena to czasem żałuję, że skasowałam mój stary blog (taki osobisty, nie kulinarny).

    OdpowiedzUsuń
  15. Witaj Margarytko w niedzielny poranek!Siedzę ustawicznie w Twoim blogu bo jest rewelacyjny.Ale dzisiaj trafiłam na blog Zielonookiego(przepraszam za spoufalanie:))) i jestem zachwycona jego wędrówkami po Polsce.Gdyby nie moc obowiązków to to bym przylgneła do komputera:)))A u mnie dzisiaj Twój piernik.Buziaki dla Was obojga i miłej niedzieli

    OdpowiedzUsuń
  16. Witam więc ciepło. Mam nadzieję, że rozgościsz się na dobre i znajdziesz jeszcze wiele dla siebie :-))
    A strona Zielonookiego jest faktycznie bardzo ciekawa. Te podróże odbywamy wspólnie... poza kilkoma wyjątkami z wcześniejszych lat :-)

    OdpowiedzUsuń
  17. Oglądałam stronę Twojego Połówka, piękne zdjęcia. Ja też lubię podróżować i zwiedzać ciekawe miejsca, chociaż ostatnio trochę z braku kasy, ale głównie osoby towarzyszącej zaniechałam tego. Z jednym tylko się nie zgadzam - Zielonookiemu do starszego pana jeszcze daleko:)
    Zrobiłam wczoraj pyzy, oczywiście z dużej ilości ziemniaków. Tyle pracy, a efekt taki średni powiedzmy. Może gdybym robiła mniej, byłoby łatwiej, ale ja zawsze chcę za jednym zamachem mieć parę obiadów. Właściwie to nie znam nikogo, kto przyrządza własnoręcznie pyzy, to naprawdę porywanie się z motyką na słońce dla mnie, po co nakładać na siebie tyle pracy. Tak mówię, a za jakiś czas znowu zabiorę za coś trudnego.Ala

    OdpowiedzUsuń
  18. Alu i ja się z tym "starszym" panem nie zgadzam, ale myślę, że On tak trochę z przekory mówi :-)
    My jeździmy dosyć sporo... a na najbliższy urlop (26.04 - 08.05) wybieramy się do Trójmiasta (i przy okazji Hel i inne okolice). No i spotkam się z moją przyjaciółką, która w poniedziałek urodziła synka (w styczniu się przeprowadziła do Gdyni, do męża)...
    A tymi pyzami to mnie przeraziłaś. Ale może faktycznie robienie ich w ilościach hurtowych powoduje, że wydaje nam się jakbyśmy pole przeorały ;-)) Ja, oprócz teściowej też nie znam nikogo, kto robi sam pyzy ;-))

    OdpowiedzUsuń
  19. Margarytko - Trójmiasto i okolice znam dosyć dobrze, bo studiowałam w Gdańsku. Te wszystkie miejsca darzę wielkim sentymentem i lubię do nich wracać.Ala

    OdpowiedzUsuń
  20. To miałaś piękne miejsca do relaksu i nauki :-)) Ja studiowałam pod czujnym okiem Kopernika... a na wybrzeżu byłam zaledwie dwa razy i to krótko, więc myślę, że nasz wybór jest trafny ;-)

    OdpowiedzUsuń
  21. Jak najbardziej trafny wybór! Ja miasto Twojej alma mater też znam, bo to blisko do mnie, jeżdżę tam na szkolenia i zakupy czasem.Ala

    OdpowiedzUsuń
  22. Ja mam trochę dalej, ale moja siostra cioteczna mieszka w Toruniu, więc czasem tam bywam... i lubię to miasto :-))

    OdpowiedzUsuń
  23. Witaj Margarytko,proszę podaj mi namiary na blog zielonookiego,uwielbiam podróże,chetnie bym poczytała jakies ciekawostki.Przepisiki super.Pozdrawia serdecznie,też Ala

    OdpowiedzUsuń
  24. Zielonooki nie ma bloga. Ma swoją stronę o podróżach. Link do niej jest w linkach na górze mojego bloga.

    OdpowiedzUsuń
  25. Bardzo,bardzo dziekuję,znalazłam,zaraz sobie poczytam.Ostatnio gotowałam wg Twojego przepisu kapusniak z kiszonej kapusty,rodzinka się zajadała.Ja obecnie jestem na diecie ale z pewnościa znajdę również coś dla siebie dietetycznego.Bardzo,ale to bardzo Cie prosze nie kasuj starego bloga,jakos lepiej jest mi sie po nim poruszać.Zauważyłam,że just jest jedna Ala,to ja mogę być Alutka.Miłego wieczorku życzę.

    OdpowiedzUsuń
  26. Alutka - to zdrobnienie bardzo mi się podoba i nie będę Was mylić ;-))
    Ja ostatnio gotuję dosyć dietetycznie - np dzisiejszy kurczak z pewnością do takich należy, ale przenoszę też przepisy z poprzedniego bloga, więc będą wymieszane :-)
    Starego bloga kasować nie będę - wiele osób się do niego przyzwyczaiło i niech sobie zostanie. Na komentarze na nim też cały czas regularnie odpowiadam. Mnie ten podoba się dużo bardziej :-)

    OdpowiedzUsuń
  27. Margartytko, zajrzałam do Ciebie w poszukianiu inspiracji na dzisiejszy obiad :) Kluchy już zaraz będą konsumowane, kapucha gotowa. Pachnie wszystko nieziemsko...jak u mamy :) Jak zwykle poczytałam komentarze (bo można się czegoś ciekawego dowiedzieć) i mnie zamurowało...jestem rodowitą pilanką :) Może kiedyś spotkamy się na zakupach ;) Pozdrawiam Cię serdecznie. Magda

    OdpowiedzUsuń
  28. Witaj Magdo. O jak miło, ze ktoś z Piły tu zagląda ;-)) Ja w mieszkam w Pile "na górnym" od 1978 roku...
    Mam nadzieję, że kluchy nie tylko pachniały ale i smakowały.
    Pozdrawiam ciepło.

    OdpowiedzUsuń
  29. Mniam, szare kluski, moja mama zawsze je gotowała w sobotę, jeden ze smaków przypominający maminą kuchnię.

    OdpowiedzUsuń
  30. Ale miałaś fajnie... ja te kluski poznałam dużo później, ale jadłam bardzo rzadko. Zresztą dziś też je robię raz na pół roku, albo i nie :-))

    OdpowiedzUsuń
  31. Bardzo lubię te kluski ziemniaczane,aby przyśpieszyć sobie pracę kluski robię przez lejek.Uciełam końcówkę lejka i ciasto wkładam do środka i lekko uciskam i wychodzą ładne ,małe kluseczki.Pozdrawiam Sabina.

    OdpowiedzUsuń
  32. Sabina, bardzo fajny pomysł, wypróbuję :-)

    OdpowiedzUsuń
  33. Wielkopolska i Kujawy po sąsiedzki, dlatego znam też te kluski. W mojej wersji bez jajka, a podawane na słono ze skwarkami i białym twarogiem, do picia zimne mleko. Może trochę wstrząsa ten zestaw (podobno niektórzy w ten sposób reagują), ale dla mnie wspaniały. Ania

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jestem Kujawianka i potwierdzam - u nas tak się jadło kluski kartoflane... A Mama lubiła jeszcze robić taką zupę - woda od gotowania (kluszczunka u nas się mówiło) odlana - tylko ta najbardziej gęsta, troche klusek, okraszone skwareczkami i wkruszone trochę twarogu - inni mówią białego sera... Super jedzonko, super...
      Pozdrawiam...
      Mirusia

      Usuń
    2. tak jadali na Kujawach i to jest super!
      Pozdrawiam z Kujaw...

      Usuń
    3. Witam serdecznie stronka imponująca ale muszę powiedzieć że do szarych klusek nie dajemy jajka, i naprawdę są bardzo smaczne, typowe poznańskie danie tak robiły nasze babki i prababki
      pozdrawiam

      Usuń
    4. Niech każdy robi jak chce, jeden z jajkiem, drugi bez... Do ciasta na pierogi też jedni dają jajko, inni nie... myślę, że nie ma o co kopi kruszyć. Kluski mają być po prostu smaczne.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  34. Aniu, masz rację - co region to zwyczaj :-) W Wielkopolsce wszystkie kluchy ziemniaczane jada się z gotowaną kapuchą kiszoną - można dodać skwarki, choć ja osobiście wolę cebulkę.
    A zestaw, który czasem brzmi dziwnie okazuje się pyszny :-)

    OdpowiedzUsuń
  35. To jest coś pysznego tylko ja nie potrafię ich zrobić. Za to jak jeżdżę do rodziców to mama zawsze je przygotowuje.

    OdpowiedzUsuń
  36. Sofinko, spróbuj, to naprawdę nie jest trudne danie :-)

    OdpowiedzUsuń
  37. Witam w moim rodzinnym domu szare kluski są podstawą do białego barszczu, czerniny czy rosołu gotowanego na mięsie mieszanym(drobiowo-wołowo-wieprzowe) zamiast makaronu oczywiście. Tych zup zupełnie nie wyobrażam sobie bez tych kluseczek :) a to co ewentualnie zostanie (najczęściej nie zostaje nic) przesmażamy na patelni z jajecznicą, a kompozycji którą podałaś nigdy nie jadłam tym bardziej mój wielkopolski żołądek i podniebienie są ciekawe smaku tak bardzo że szare kluski w innym wydaniu będą dzisiaj na obiad :d

    OdpowiedzUsuń
  38. Lidio, to bardzo interesujące co piszesz. U nas klusek nigdy nie jadło się jako dodatku do zupy, zawsze stanowiły osobne danie. Czerniny nie jadam, ale do rosołu jak były kluski to zawsze lane.
    Ale podoba mi się ten pomysł z jajecznicą, chętnie spróbuję.
    Jestem ciekawa jak smakowała Ci wersja z kiszoną kapustą?

    OdpowiedzUsuń
  39. Margarytko dziś poraz pierwszy do Ciebie trafiłam izapewne nie ostatni..szare kluchy koleżanka mnie uczyła(mieszkam w wlkp. dpopiero 11lat)robię wersje bez jaja i nie odciskam wody tylko ssypie mąkę do uzyskania gęstego ciasta ..okraszam kiełbaska z cebulką lub boczkiem ..a teść mój robi do tego gotowaną marchew,zmielonąi na słodko-paskudztwo!!Pozdrawiam-Wrześnianka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każdy ma jakiś swój sposób. Ja odciskam, żeby jednak nie dodawać tyle mąki, wtedy kluski są bardziej miękkie (większa ilość mąki sprawia, że są twardsze).
      U nas okrasa różna, ale dodatkiem zawsze jest gotowana kiszona kapusta, którą uwielbiam, ale o marchwi pierwszy raz słyszę.
      Co kraj to obyczaj... ja z Wielkopolski Północnej, więc może i zwyczaje nieco inne :-)
      Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  40. te kluseczki doskonale smakują np. z rosołem a już czernina z kluskami wymiata ech te smaki kuchni mojej babci ,osobiście nie dodaje jajka do tego przepisu czasem za to jak zostaną mi ziemniaki z poprzedniego dnia do je dodaje do surowych już utartych wtedy kluski wychodzą delikatniejsze ,ale każdy ma swoje sposoby ważne że smakują zawsze wytwornie

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Otóż to, najważniejsze, że smakują wspaniale. Ja akurat czerniny nie jadam, a rosół wolę z makaronem (ale każdy ma jakieś swoje smaki :-) Ale te kluski uwielbiam właśnie w takiej wielkopolskiej formie - z cebulką i dodatkiem kiszonej kapusty.
      Masz rację, z dodatkiem ugotowanych ziemniaków są delikatniejsze, tyle, że smakują już nieco inaczej. Jednak jeśli mam ochotę na miękkie kluski to robię po postu kopytka :-)
      Ale wersji bez jajka chętnie spróbuję. Już wyżej Wrześniaka o tym wspomniała, dlatego jestem bardzo ciekawa efektu końcowego.
      Pozdrawiam ciepło w ten mroźny dzień.

      Usuń
  41. a u mnie do zestawu klusek i kapusty dochodzi obowiązkowo kompot z korbola (dni) pachnący goździkami... :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak widać, co dom to obyczaj. U mnie dyni nikt oprócz mnie nie lubi :-)

      Usuń
  42. A moja mama dotakich klusek robiła kapuste kiszoną Z ZIEMNIAKAMI GOTOWANA TAK JAK U pANI W PRZEPISIE TYLKO ŻE z ziemniakami. ugotowane ziemniaki dusiła takim sprzętem do robienia kopytek.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Do klusek ziemniaczanych podawała kapustę z ziemniakami? Hmm... no widocznie można i tak :-)

      Usuń
  43. Chodze sobie po Twoim blogu Margarytko w poszukiwaniu inspiracji na obiad i co znajduje? Moja ukochana potrawe z dziecinstwa!!! Uwielbiam te szare kluseczki, tylko ze u nas byly podawane wlasnie z twarogiem, a nie z kapusta. Spedzalam u dziadkow wszelkie wakacje, ferie czy przerwy swiateczne i babcia dosyc czesto robila dziadkowi takie szare kluski - bardzo je lubil :) A ja, jeszcze jak bylam malutka zawsze bralam sobie druga lyzke, siadalam bez pytania do dziadka na kolano i zajadalam sie nimi z dziadkiem z jednej miski (bo nie bylo sensu przekladac na talerzyki :>). Pozniej, jak juz podroslam :) dziadek zawsze odkladal troche do mniejszej miseczki, bo a noz-widelec ja wpadne w odwiedziny (a dla mnie ciasta, to zadna radocha, za to takie kluski to jak najbardziej!)... az mi sie lezka w oku zakrecila, bo dziadek zmarl w zeszle wakacje :'( a od tej pory szarych klusek u babci nie doswiadczylam :( Sama robilam jakies 4-5 lat temu i nie bardzo mi wyszly, zreszta zawsze moglam je trafic u dziadkow... a teraz chyba czas samemu sprobowac zrobic, moze z Twojego przepisu wyjda takie jak powinne? Sprobuje wkrotce i napisze czy to ten smak :)
    Pozdrawiam :) Julka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W takim razie przywołałam tymi kluskami dobre wspomnienia :-) Może ten przepis choć częściowo spełni Twoje oczekiwania i przywoła smak dzieciństwa.
      Mój dziadek też był cudowny, ale zmarł gdy miałam 9 lat... robił najlepsze pączki na świecie :-) Wiesz, najfajniejsze jest to, że oni ciągle są w naszych wspomnieniach. Ja już nie mam żadnych dziadków...

      Usuń
  44. Same kluski u nas nazywały się przecieraki. Ale faktem jest, że do mazowieckiego domu przywiozła je babcia z Wielkopolski.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nazw dla tych klusek jest wiele. U nas są nazywane szarymi i ja się tego trzymam :-)

      Usuń
  45. na Kujawach - to sie nazywa kluski ziemniaczane - tak po prostu - moja Mama je robi, moje babcie robiły - skąd się u nas wzięły nie wiem - ale są pyszne - ja preferuje z białym serem, ale z kapustą też znamy:):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja podałam poznańską nazwę, ale różne funkcjonują :-) Najważniejsze, że kluski pyszne. Zdecydowanie wolę z kapustą :-)

      Usuń
  46. Witam, mam pytanie, czy one wyjdę, te kluski, z młodych ziemniaków?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wyjdą, ale młode mają znacznie więcej wody. Trzeba je bardzo dobrze odcisnąć, no i obrać nieco więcej ziemniaków :-)

      Usuń
  47. Margarytko a ja znam jeszcze jeden rodzaj babcinych kluseczek.Oprócz takich jak prezentujesz(choć te u mnie formowane były łapkami na okrągłe płaskie spodki i najlepsze zalane mlekiem)były jeszcze tzw. żelazne.Były to ziemniaki nie odciskane a jedynie zmieszane z mąką pszenną i ziemniaczaną (jeśli dobrze pamiętam).Były twarde,ale z mlekiem pochłaniałam w duuuużych ilościach.
    To był Babci sposób na mnie podczas nieobecności moich rodziców...to pochłaniałam bankowo!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja widać rodzajów klusek pod dostatkiem :-) Rzeczywiście, jeśli nie odciśniemy wody i damy dużo mąki to kluski zrobią się żelazne :-). Ja akurat wersji z mlekiem nie lubię, ale pamiętam, że moje kuzynostwo też takie kluchy z mlekiem wcinało :-)

      Usuń
    2. Ja lubiłam z mlekiem...
      Oczywiście że jest mnóstwo rodzajów.Dodając przeciśnięte przez praskę gotowane ziemniaki ale za to bez mąki pszennej i nadziewając farszem mięsnym mamy kartacze.Uwielbiam!I robię dość często...mimo iż praco i czasochłonne są.
      Pozdrawiam!

      Usuń
    3. Też uwielbiam kartacze, ale ja dla odmiany robię je bardzo rzadko :-)
      A takie kluski z surowych i gotowanych ziemniaków, ale bez nadzienia moja teściowa nazywa pyzami :-)

      Usuń
  48. Od dwóch dni czytam i zachwycam się Twoimi przepisami, zapewne wykorzystam kilka.
    U nas w domu kluski szare je się razem z wodą w której się gotowały, dodajemy do nich biały ser, skwarki i jemy z gotowaną kapustą kiszoną. Pychota - nazywamy je kluski zupowe. Renia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak widać co dom to inaczej. Jakoś nie wyobrażam sobie tych klusek razem z wodą, ale może dlatego, że ja lubię takie podsmażone :-)

      Usuń
  49. Uwielbiam takie kluski! U mnie w domu czasami się takie jadało (dosłownie od święta, bo tata rzadko kiedy miał czas na robienie ich), muszę koniecznie spróbować zrobić szare kluchy z Twojego przepisu :) Pewnie są bardzo syte, zawsze miałam tak, że oczy jeszcze by chciały, ale brzuszek już odmawiał :D

    PS. Mieszkam na Pomorzu i nie znam osobiście nikogo, kto by robił takie kluski :) Chociaż jest jeden sklep, gdzie można kupić smaczne szare kluski - mięsno-garmażeryjny, gdzie pewne miłe, starsze małżeństwo robi tradycyjne potrawy :)

    U nas się to nazywa szare kluski, jada się z boczkiem i cebulką, jeżeli ktoś lubi to z odrobiną pokruszonego twarogu i maślanką :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja mam ten przepis od mojej bratowej, nam smakują, ale spróbuj i sama ocenisz, czy to jest ten smak :-)
      Jakoś z serem mi nie podchodzą. U nas z boczkiem albo z cebulką i obowiązkowo kiszona kapusta.

      Usuń
  50. Te kluski to smak mojego dzieciństwa.Nigdy sama ich nie robiłam,ale widzę,że łatwe,więc spróbuję.Dokładnie tak,jak Ty je zrobiłaś.Takie ja jadłam w moim domu.
    Agata

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet bardzo łatwe, spróbuj. Mam nadzieję, że będziesz zadowolona z efektu :-)

      Usuń
  51. Jutro zabiorę się za te kluseczki.Będę też robić kartacze.
    Buziaki,Margarytko:*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O, to będzie ziemniaczane szaleństwo :-)

      Usuń
  52. Witam. Ja znam te kluseczki w uproszczonej formie. U mnie w domu nazywały się "kluski łyżką kładzione ". Ich skład to tylko mąka, woda, jajko i sól. Ugniata się ciasto i łyżką odrywa od bryły i wrzuca na wrzatek . Dodatki to kapusta i skwarki jak wyżej. Moje dzieciaki je uwielbiają. I najważniejsze - nie są czasochłonne. Pozdrawiam i życzę obzartuchom smacznego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tyle, że kluski kładzione to zupełnie inne kluski niż ziemniaczane, nawet jeśli podobnie podane. Też robię kładzione, ale dużo bardziej lubię szare.

      Usuń
    2. U nas w domu w takim razie takich klusek się nie robiło a też mieszkam w Wielkopolsce. Muszę namówić moją małżonkę (Góralkę) żeby takie zrobiła. Trzeba spróbować.

      Usuń
    3. Zachęcam, pracy trochę więcej, ale kluski są pyszne. Ale nie tak miękkie jak kładzione.

      Usuń
  53. kolejne pyszne bieda żarełko -wariacji nt ziemniaków i kapusty w naszej kuchni jest mnóstwo.
    A mnie się marzy jakieś eleganckie jedzonko takie ala Ćwierciakiewiczowa a nie zaraz fuzion fuj.Smakosz

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli się marzy to trzeba marzenia zrealizować :-)

      Usuń
  54. Żarełko baaardzo pyszne...zawsze szare kluski robi mój tata. My jemy je dodatkowo z białym serem-serdecznie polecam bo są pyszniaste :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie akurat z serem nie bardzo smakują, ale wiadomo - każdy ma jakieś swoje upodobania :-)

      Usuń
  55. Ja też pamiętam , takie kluski robił mój tato .Bardzo nam smakowały .U nas nazywano te kluski -czarne lub żelazne .Ja mieszkam w Łodzi .Myślę ,że teraz to mało kto robi takie kluski , a były bardzo dobre .U nas podawano je okraszone skwareczkami ze słoninki.Mój tato to nawet nadziewał takie kluski smażoną kiszoną kapustą .My z siostrą nazywałyśmy je - bomby, bo były okrągłe.Pamiętam ten smak .Nie zapisałam przepisu od taty , a teraz tato nie żyje .SPISAŁAM twój przepis , i spróbuje zrobić .Przywrócę smak dzieciństwa.Dziękuje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Co region to inna nazwa :-) U nas te kluski są bardzo popularne. Oczywiście można ze skwarkami - ja niespecjalnie za nimi przepadam. U nas kapusta kiszona jako dodatek, nadzianie tych klusek raczej byłoby trudne. A może Twój tato robił coś na wzór kartaczy - z dodatkiem gotowanych ziemniaków. Bo z samych surowych raczej trudno ulepić kule.

      Usuń
  56. Ja też pamiętam te kluski z dzieciństwa, a cała moja rodzina jest z Warszawy... U nas mawiało się na nie z kolei przecieraki ;) Co region, to inaczej pewnie! Moi rodzice opowiadali, że za czasów głębokiej komuny (mnie prawie ominęło, bo jestem z 1988) było to jedno z niewielu "dań" obiadowych, na które było ich zawsze stać i do którego można było bez kłopotu nabyć potrzebne ingrediencje. U mnie, biednego studenta uczelni artystycznej na obczyźnie, kluseczki wróciły zdecydowanie do łask jako tanie i smaczne. Szczególnie ze skwarkami zacne są. A patentu z gotowaną kapustą do tego nie znałem. Przetestuję następnym razem, jak będę robił te kluchy. Piotr

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No cóż, co region to inaczej. W Wielkopolsce kapusta kiszona gotowana jest częstym dodatkiem do klusek ziemniaczanych (do kopytek też).
      A kluski to rzeczywiście tanie i smaczne danie, ale wymaga trochę czasu.

      Usuń
  57. Kluseczki wspaniale! Wrzucilam ziemniaki do sokowirowki, odlalam sok i zamiast maki ziemniaczanej dalam krochmal, ktory osiadl na dnie miseczki - bo to to samo w gruncie rzeczy :-) Jak milo wracac do smakow z dziecinstwa....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja krochmal z ziemniaków zawsze dodaję, w końcu jest w pełni naturalny :-)
      Cieszę się, że kluski smakowały.

      Usuń
  58. Margarytko a te 1 kg ziemniaków to dotyczy wagi przed obraniem.? Bo po obraniu i odcisnieciu wyszlo mi pol kilo :)Czy 1kg ma być na gotowo?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przed obraniem :-) Ale oczywiście nie są to sztywne normy, bo jedne ziemniaki są bardziej wodniste, inne mniej.

      Usuń
  59. U mnie te kluski babcia nazywała przycieranki, wkladała do wody łyżką. Jedliśmy to z sosem mięsnym. Bardzo je lubię i uważam, że z boczkiem wędzonym też będą super. Jestem ze Śląska .Grażyna Domańska Morawska

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Co kraj to obyczaj, w różnych domach podaje się je różnie :-) Ja lubię właśnie w towarzystwie cebulki (boczek jest mi zbędny) i kiszonej kapusty.

      Usuń
  60. Moja babcia szare kluski podawała tez do czerniny tylko że bez skwarek takie ugotowane prosto z wody.

    OdpowiedzUsuń
  61. KLUCHY NA PYYYYYYYRACH:))))) Z kapustką i serkiem białym:)))) Mmmmmmmmniaaam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja akurat bez serka, ale zgadzam się - PYCHA.

      Usuń
  62. Margarytko ja jestem z pomarzą i u mnie te kluski też nazywane są szarymi i też podaje się je z gotowaną kapustą. A ja jak byłam mała to mówiłam na nie zielone kluski. Mój tata zawsze je robił.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czyli dokładnie tak jak u nas w Wielkopolsce :-)

      Usuń
  63. Szare kluchy, ziemniaczane kluchy, kluchy na pyrach :) jak zwał tak zwał - mało ważne :) to najlepszy obiad jaki mogę zaserwować moim domownikom. Wszyscy uwielbiamy i jemy dokładnie tak samo jak jada się w Twoim domu - ze skwareczkami z boczku i kiszoną kapustą. Mój mąż dokłada sobie do tego dania plater białego sera - bo tak jadało się u niego w domu. Ja też się nauczyłam od niego, chociaż kiszona kapusta to podstawowy dodatek do tych klusek. Są faktycznie pracochłonne, więc serwuję je wtedy, kiedy mam dzień wolny bo robię ich... uuu... największy gar (taki co mam do bigosu) i moi panowie odgrzewają sobie ... do bólu! :)) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to pięknie. Ja aż takich hurtowych ilości nie robię, przeważnie tyle, co na obiad... no czasem do odgrzania na kolację :-)
      Z serem spróbowałam raz, ale to jednak nie mój smak. Wolę z samą kapuchą. No i nie zawsze dodaję mięso, wystarcza mi sama cebulka.

      Usuń
  64. pyszny obiad:) moja mam też robiła takie kluski::D:D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pewnie, że pyszny. Warto od czasu do czasu wrócić do smaków dzieciństwa.

      Usuń
  65. Droga koleżanko, dokładnie taką potrawę przyniósł mi kelner kilka lat temu w małej restauracyjce w Mezőkövesd, w okolicy Egeru na Węgrzech. A przyniósł, bo poprosiłem go. żeby zrobił mi niespodziankę i podał jakieś charakterystyczne regionalne węgierskie danie.
    Potwierdzam też, że na Pomorzu te szare kluski podaje się gorące, z gorącymi skwarkami i z pokruszonym białym serem - ser musi być zimny, prosto z lodówki. Niebo w gębie!
    Pozdrawiam, Marcin

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie na darmo mówią, iż Polak, Węgier dwa bratanki :-) Niezła węgierska niespodzianka.
      Ja akurat za wersją z serem nie przepadam, ale znam wielu jej amatorów.
      Pozdrawiam.

      Usuń
    2. Witam.
      A ja szarymi [kudłatymi] kluskami w dzieciństwie to zajadałem się z kozim mlekiem.
      Dzisiaj jadamy z cebulką. mogą być na zmianę z plackami ziemniaczanymi co drugi dzień.
      Coś to nam nie zawsze wychodzą, robi się więcej krochmalu niźli klusek.
      Pozdrawiam Bogusław.

      Usuń
    3. Wersji z kozim mlekiem nie znam. U mnie w sumie kluski nie pojawiają się zbyt często, bo za bardzo je lubię i mogłabym jeść na okrągło :-)
      A jeśli chodzi o krochmal to ziemniaki na kluski powinny być zwarte i mało wodniste, wtedy wychodzą fajne, zwarte, czyli takie jak być powinny.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  66. Margerytko,dzisiaj serwuje sine kluski.W moim domu rodzinnym nie robilo sie ich,bowiem moj Tato mial jakiegos kota Ikolor siny w samej nazwie nie byl do zaakceptowania.Podobnie jak buraki podane suwowki na tym samym talerzu.Uklony.Ewa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No proszę jakie ciekawe przyzwyczajenia ludzie mają :-)

      Usuń
  67. A to ja jeszcze raz.Co mozna zrobic z krowiego mleka ale slonego?Zakupilam ser u Araba male wiadereczko I chyba znajdzie sie w smietniku?Robie salate I dodaje go ale mam go duzo.Wiem ze moge go dodac do ruskich pierogow ale gdzie jeszcze?Pozdrawiam.Ewa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Możesz zrobić z niego twaróg, od razu będzie słony i taki ser też możesz wykorzystać do pierogów :-)

      Usuń
  68. I mam problem,bo nie czytam tego co napisalam!Oczywiscie kupilam ser w wiadereczku ktory jest zalany chyba serwatka ale to wszystko/ser I ta woda/jest slone,Zrobie pierogii ruskie z mieta to moze sie ta sol troche zgubi w farszu.Ewa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to jesteśmy w domu :-) Spokojnie do ruskich możesz takiego sera użyć. Możesz też zrobić twarożek w warzywami do kanapek :-)

      Usuń

Spodobał Ci się przepis? Zostaw po sobie ślad w postaci komentarza, dodaj G+.
Ugotowałaś/eś albo upiekłaś/eś coś z przepisu znalezionego na moim blogu? Podziel się swoją pracą, zrób zdjęcie i prześlij je do mnie mnie na adres margarytka75@vp.pl

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Radish